Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Knäckebröd met hagelslag
Verhalen van een Nederlander in Zweden
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Na burn-out geraakt te zijn in Nederland, ben ik in 2003, samen met mijn man en dieren, naar Zweden verhuisd om daar een nieuw en gezonder leven te beginnen. Ik kom veel dingen tegen,waar ik me over verwonder of die ik grappig vind. En ik vind het leuk om die ervaringen te delen met anderen.



Mijn Profiel

EllenD
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Een ongelofelijk triest verhaal
30 november 2012 17:50

Zweedse gewoontes
26 november 2012 12:09

M.E.
18 oktober 2012 14:32

Paddo's
21 augustus 2012 11:58

Het einde en het begin.
13 juli 2012 09:52




Fotoboeken


Zweden (9)
_
_



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Diezelfde Catharina
14 januari 2013 13:47
_
Vindt dat het stil is in het Noorden dus daarom een groet vanuit Nederland met de hoop dat het nu wat beter met je gaat.

Catharina van jeweetwel
19 december 2012 10:40
_
Ook hier mijn beste wensen vooral wat je gezondheid betreft voor het komende jaar en de Kerstdagen met een fijne sfeer voor jou en je dierbaren. lfs

Catharina van Joca's wandelwegen
15 december 2012 16:09
_
Al even niets vernomen dan komt mijn vraag of het redelijk tot goed met je gaat? op en neer schat ik in als ik naar mijn dochter kijk.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door moontje om 12:03
_
Moontje Online

Door el58 om 11:58
_
El58 Online

Door fransesien om 11:55
_
Fransesien Online

Door fransesien om 11:54
_
Fransesien Online

Door Magdalena194949 om 11:52
_
Magdalena194949 Online

Door dagmar57 om 11:51
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door inemaartje om 11:50
_
Inemaartje Online

Door Loezie om 11:49
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Een ongelofelijk triest verhaal



Als lijdster aan ziekte M.E. kijk ik vaak even op de Nederlandse sites van de M.E. Verenigingen of er al iets is ontdekt waardoor het aan/uit knopje van mijn lichaam weer gerepareerd kan worden. Men moet toch blijven hopen, nietwaar? Ik verbaas me er elke keer over, hoeveel mensen in Nederland door deze afschuwelijke ziekte zwaar gehandicapt zijn geworden. De verhalen van patiënten op de M.E. Forums liegen er niet om. Maar één verhaal van een vrouw, die in haar ”vorig” leven verpleegkundige was geweest stak boven alles uit. Dit is echt een gruwelijk verhaal en haar leven hangt nu aan een zijden draadje, louter uit gebrek aan kennis over M.E. en onwil en ongeloof bij de artsen en verpleegkundigen.

Als je zelf M.E. hebt of een naaste hebt die aan deze ziekte lijdt , moet je dit verhaal maar overslaan, denk ik, maar anderen, die in de bijvoorbeeld in de gezondheidszorg werken, zou ik toch willen vragen om de fragmenten uit het dagboek van Denise de Hoop te lezen. Denise wil graag dat er meer bekend wordt over de desastreuze gevolgen van M.E., zodat haar strijd niet voor niets is geweest. Daarom breng ik dit ook op mijn blog onder de aandacht, niet alleen voor Denise, maar ook voor mijzelf, want dit kan mij en alle andere M.E. patienten ook overkomen. En dat idee maakt me doodsbang!


Hier in Zweden staat, net zoals in Nederland, het roze lintje symbool voor de strijd tegen borstkanker en ieder jaar wordt er in oktober het ”roze linten gala ” op de televisie uitgezonden om geld in te zamelen voor het borstkankerfonds. Veel Zweden lopen dan rond met een roze lintje opgespeld, om hun betrokkenheid bij deze afschuwelijke ziekte te tonen. Nu werd er dit jaar door een aantal vrouwen, die zelf te kampen kregen met borstkanker, heftig geprotesteerd tegen deze akties. Ze vonden dat ze teveel werden herinnerd aan hun ziekte door het zien van al die lintjes en dachten dat het gala veel te commercieel opgezet was. Ze wilden wel dat er geld komt voor onderzoek tegen borstkanker, maar niet op deze manier.

Nu moet ik zeggen dat ik hele gemengde gevoelens kreeg bij deze uitspraken. Ik ken deze vrouwen niet en weet niet waarom ze deze mening hebben. Maar als ik het vanuit mijn standpunt u zie, dan zou ik zelf heel graag willen dat er geld werd opgehaald voor het onderzoek naar M.E., op welke manier dan ook ! Al haalden ze de fanfare en het hele circus erbij! Ik zou me getroost voelen als ik zag dat iedereen rond liep met lintje, om duidelijk te maken dat M.E. serieus genomen moet worden en dat er geld vrij gemaakt moet worden voor meer onderzoek.. Voor mij zou dat lintje een teken zijn dat M.E. patienten en hun familie eindelijk door de buitenwereld geloofd zouden worden, dat diegenen die leven in schaduw van M.E. eens in het zonnetje gezet zouden worden en dat we misschien niet hetzelfde lot hoeven te ondergaan als Denise. Nu geloof ik niet dat er in Zweden zo'n lintje is , maar in Nederland bestaat het nu wel : het donkerblauwe M.E. Awareness lintje.

.

Ik heb begrepen dat 12 mei uitgeroepen is als internationale M.E. Dag; het zou hartverwarmend zijn als Nederland dan blauw zou zien, niet van de kou, maar van de linten!

(Mocht je het verhaal van Denise willen lezen ga dan naar www. me-cvsvereniging.nl/denise) of klik hier




Geplaatst op 30 november 2012 17:50 en 1110 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benneke  
30 nov 2012 20:06
Hoi Ellen, naar mijn mening is het alleen maar goed als er veel aandacht wordt geschonken aan een ziekte, waarover nog maar zo weinig bekend is. Het verhaal heb ik niet gelezen, omdat ik even te veel aan mijn hoofd heb met andere trieste ziekte in de naaste familie.

Een groet van Benneke

Redone  
30 nov 2012 20:18
Hoi Ellen. Moeilijk om aan deze ziekte te lijden, veel inbegrip en te weinig kennis, misschien staat men ook op tegen deze ziekte!
Ps het verhaal heb ik niet gelezen ommdezelfde reden als Ben!:(
_





_
Franslj.1  
30 nov 2012 20:22
Persoonlijk heb ik niets met lintjes en armbandjes, Ellen, maar dit betekent niet, dat ik me niet of minder betrokken zou voelen.

Groet.. franslj.

EllenD  
30 nov 2012 20:23
Hej Benneke, dank je wel voor je reactie! Ik kan me goed voorstellen dat je even geen zin hebt in dit verhaal! Ik wens je heel veel sterke toe!
_





_
EllenD  
30 nov 2012 20:39
Hej Redone! Leuk dat je reageert! eigenlijk was het mij bedoeling niet om veel over M.E. te schrijven op mijn blog, omdat ik mensen zoals Ben en jij niet wil belasten met nog meer ellende. Dus sla deze blog maar gewoon over! De volgende keer probeer ik weer wat vrolijkers te schrijven! Ook jou wil ik veel sterkte wensen!

EllenD  
30 nov 2012 20:48
Hej Franslj! Ik verwacht ook niet echt dat iedereen nu blauwe lintjes gaat dragen hoor! hoewel zou het Maurits misschien wel heel goed staan! Het doel van het verhaal was meer om te "promoten" dat M.E. serieus genomen wordt, anders kan het slecht aflopen met iemand, die het heeft. Fijn om te horen dat je meeleeft! Dat is voor mij al genoeg! Fijn weekend gewenst!
_





_
Benenalie  
30 nov 2012 20:58
Ik weet dat er ook aandacht aan deze ziekte geschonken moet worden!
Moet je zeggen dat ik net als Ria en Ben genoeg aan mijn hoofd heb na het overlijden van mijn man(deze zomer) aan kanker!!

EllenD  
30 nov 2012 21:09
Oh Benenalie! Wat is dat akelig voor je!!! Ik weet eigenlijk niet goed wat ik moet schrijven. Ik probeer me in te leven hoe jij je moet voelen, maar het is onmogelijk me voor te stellen hoe je verder moet leven als je levenskameraad er niet meer is..... Ik zou jou ook veel sterkte willen wensen, maar die woorden klinken zo leeg... maar ik meen het wel!
_





_
Benenalie  
30 nov 2012 21:10
Zo heeft ieder huisje zijn eigen kruisje en rugzak te dragen Ellen!!

Dank je wel hoor!!

Redone  
01 dec 2012 08:59
Nee Ellen, dat maakt niet uit, het is bij ons ( Ben en ik) op dit moment zo, maar je moet leren leven met de erge en nare dingen, en dat kost tijd, maar komt goed!!
_





_
Leidje.1  
02 dec 2012 08:13
Ellen, ik las bij je reactie van Ria dat je liever niet schrijft over de ziekte ME.
Ik ben van mening dat je dat juist wel moet doen.
Mensen weten vaak niet hoe om te gaan met mensen die een ziekte hebben die voor hun onbekend is.
En misschien voor je zelf ook fijn op je gedachten op te schrijven.
Weet dat het twee kanten heeft, aan de ene kant wil je schrijven en aan de andere kant denk je dat je dan klaagt, althans zo voelt het bij mij wel eens.
Liefs Leidie

EllenD  
02 dec 2012 10:41
Hej Leidje, dank je wel voor je opbeurende reactie! Je hebt gelijk dat het goed is om over ziektes te schrijven, zodat andere mensen er meer van begrijpen en erop kunnen reageren. Maar ik schrok een beetje van de reacties, het lijkt erop de mensen al zoveel ellende aan een hoofd hebben, dat ze geen ruimte meer hebben voor mijn verhaal. Want niemand reageerde op mijn verhaal met dat ze een blauw lintje zouden gaan kopen. Ik weet zeker dat dat niet is omdat men onverschillig t.o.v. M.E. staat, maar ik denk dat het teveel is... En ik ben nog relatief nieuw op de site, dat scheelt ook. Vraagje aan jou, jij zegt dat ik door moet gaan, maar hoe is het dan voor jou?Vind jij het dan niet vervelend om zulke verhalen, zoals ik schrijft over M.E. te lezen, terwijl je zelf al zo ziek bent?
_





_
EllenD  
02 dec 2012 11:23
Hej Catharina48! Ik ben vaak veel te moe om mijn afgezakte broek weer op te trekken, dus ik loop meestal rond met mijn broek rond mijn enkels :grin: Hoop wel dat je pantser (heel begrijpelijk!) toch wel iets van hoop doorlaat- best wel moeilijk om zonder hoop te leven, vind ikzelf. Maar met acceptatie voor mijn situatie kom ik ook een heel eind gelukkig..... Groetjes aan je spruit!

Leidje.1  
02 dec 2012 12:06
Ellen
Ik heb gemerkt, dat er mensen zijn die echt geinteresseerd zijn naar mij, via een prive bericht, of een reactie waar zij wat vragen.......
Ik zelf vind het ook niet moeilijk om er over te schrijven, maar ik ben bang voor reactie's van DAAR HEB JE HAAR WEER.
Probeer het nu om een bepaalde tijd te doen, dan voel ik mij prettiger.

En of ik jouw verhalen zou lezen, ja.
Het is zo verschillend onze ziektes.
Mijn uitkomst is niet zo best, maar zodra ik pijn heb doet de dokter er wat aan.
Tot op heden kan ik goed lopen, maar hoe is het als jij een slechte dag hebt, dat weet ik niet.
Begrijp je wat ik bedoel.
Liefs Leidie
_





_
Redone  
02 dec 2012 12:33
Lieve Ellen, ik ben bang dat onze reakties verkeerd zijn overgekomen wat helemaal niet de bedoeling is.
Mijn laatste zin "misschien staat men ook op tegen deze ziekte!"is juist een appél om hier aandacht aan te schenken, en dat we op dit moment het verhaal van Denise niet hebben gelezen heeft niets met jou te maken.
Ik hoop dat je verder gaat met "Jouw verhaal"
Gr Ria

EllenD  
02 dec 2012 14:32
Leidje, fijn te horen hoe jij denkt! Als je zo´n ernstige ziekte hebt, zoals jij, dan zou je eigenlijk nooit bang behoeven te zijn dat mensen vinden dat je klaagt! Maar wij, mensen reageren som raar omdat de meesten nooit geleerd hebben, dat er ook een betere manier is. Ik zou graag op school een vak als "omgaan met de medemens" gehad willen hebben, dan had ik minder kwetsende opmerkingen gemaakt tegen anderen! Sommige doktoren zouden dat ook wel kunnen gebruiken; uit onmacht kunnen ze ook behoorlijk kwetsen; Ik was eens op een vrijdagmiddag bij mijn huisarts in Nederland omdat ik zoveel onverklaarbare pijnklachten had. Ik had net een blindedarmoperatie achter de rug, had een hevige allergische reactie opgelopen op de medicijnen plus een longembolie. Ze zei toen dat ze vond dat ik nu wel genoeg aandacht had gehad en dat ze nu geen tijd meer voor me had omdat ze eten moest koken voor haar kinderen. Ik begrijp dat doktoren ook een leven hebben naast hun werk, en gefrustreerd kunnen raken over hun patienten. Maar als ze gewoon tegen me had gezegd: Ellen ik ben harstikke moe en weet het effe niet , maar ik ga na het weekend op zoek naar meer informatie voor je, dan had ik me niet zo rot gevoeld, na het gesprek. O.a. door haar ben ik ook bangop verkeerde reacties als ik over mijn ziekte praat. Ik denk trouwens dat toen ook de M.E. begonnen is. Jammergenoeg heeft mijn huisarts niet verder gezocht naar een antwoord op mijn klachten en ben ik pas 12 jaar ziekte erachter gekomen dat het M.E. is en dat ik niet lui ben... Nu heb ik vele slechte dagen waarin ik mijn energie goed moet verdelen; helaas bij alles wat ik doe hoofdpijn en duizelig. maar probeer dan toch te genieten. Ergste vind ik dat ik moeite hebt bij mijn passies: tekenen en boetseren. Ik probeer het wel maar dan wordt hoofdpijn erger.... Ik word nooit een leonardo Da Vinci vrees ik... :grin: Zo, nu heb ik genoeg "geklaagd" tegen jou en twijfel eraan of ik dit wel zal plaatsen. Ik wou dat een mens i.p.v. woorden iets van een warm en opbeurend lichtstraaltje naar een ander kon sturen, want dan stuurde ik dat naar jou ipv dit verhaal
_





_
EllenD  
02 dec 2012 14:49
Redone, Ria dank je wel voor je lieve reactie! Toen ik dat trieste M.E. verhaal plaatste, was ik bang voor negatieve reacties en in de stemming heb ik ook alles gelezen. En dan interpreteer ik zaken niet goed
Ik heb er dan veel moeite mee om korte antwoorden van mensen, die ik niet ken, goed te begrijpen. En het valt me op dat het taalgebruik in Nederland heel snel kan veranderen.! Ik wist n.l. niet goed wat je bedoelde met "misschien staat men ook op tegen deze ziekte" Ik dacht dat het iets betekende als tegenstaan, in de zin van dit eten staat me tegen. Nu begrijp ik dat het hetzelfde betekent als er voor opkomen, in de zin van kom op voor kanker, zoals vgls mij de slagzin was van 10 jaar geleden :grin: Grappig, dat je als nederlandse emigrant, heel goed moet opletten dat je je moedertaal nog begrijpt! Fijn dat je de moeite neemt om me dit uit te leggen!

Redone  
02 dec 2012 15:08
Er was namelijk een grote actie van de week "Sta op tegen kanker"vandaar de zin, er zijn heel veel donateurs binnengehaald, wij zijn sinds kort hier erg mee bezig ivb met onze schoondochter
_